Ισοτητα αντρων γυναικων στις συνταξεις...

[kapages]

1) τις υποχρεώσεις της πολιτειας προς τις μαναδες πρέπει να τις επωμίζονται όλοι οι φορολογούμενοι, και όχι μόνο όσοι
συμμετέχουν σε ένα ασφαλιστικό σύστημα.Τουτέστιν, είναι ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ οι γυναικες να ΚΛΕΒΟΥΝ συνταξιμα χρονια από τους άντρες
του ίδιου ασφαλιστικου συστήματος, ενώ κάποιος που είναι ανασφάλιστος, έχει εισοδήματα από επιχειρήσεις, από ακίνητα κλπ, ή
συμμετέχει σε ένα ασφαλιστικό σύστημα με διαφορετική αναλογία αντρών-γυναικών να μην επωμίζεται το ίδιο κόστος.



2) άλλο μάνα και άλλο γυναίκα. Οι ανισότητες στην ηλικία συνταξιοδότησης ΔΕΝ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ μονο στις μαναδες αλλά
επεκτείνονται στις γυναίκες γενικότερα.



3) χαστουκίζεται η ΦΡΙΚΤΗ έννοια της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ασφάλισης, βάσει της οποίας τιμωρούνται όσοι πληρώνουν εισφορές και είναι
νομοταγείς στις φορολογικές τους υποχρεώσεις με το κόστος της εξυπηρέτησης ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ αναγκών, που αποτελούν υποχρέωση όλων.
Φορολογούνται διπλά με λίγα λόγια.

4) επιτέλους σε αυτό το μπουρδέλο χώρα, δε γίνεται πάντα να συγκρίνουμε μήλα με πορτοκάλια και να κάνουμε απίθανους
συμψηφισμούς. ΆΛλο πράγμα η ηλικία συνταξιοδότησης και άλλο πράγμα οι κοινωνικές παροχές προς τη γυναίκα-μάνα. Άλλο πράγμα η
αποζημίωση της κοινωνίας για τη καταστροφή του περιβάλλοντος (βλέπε ΔΕΗ) και άλλο αναξιοκρατικές προσλήψεις
ημετέρων(απο τη ΔΕΗ) με τοπικά κριτήρια. Άλλο πράγμα η οικονομική υποστήριξη των φτωχών φοιτητών που σπουδάζουν σε άλλες πόλεις και άλλο
πράγμα οι ανεξέλεγκτες μετατάξεις εντοπιότητας σε βάρος της ποιότητας της εκπαίδευσης και της αξιοκρατίας (άρα σε βάρος των
άξιων).

[kapages]

Μέσα από τη διεστραμμένη ελληνική αντίληψη της γυναίκας ως κατώτερο ον, ή άτομο που δεν μπορεί να τα
βγάλει πέρα μόνο του παρά χρειάζεται 'προστάτη', φτάσαμε να έχουμε φαινομενικά φεμινιστικούς νόμους που στην ουσία είναι βαθιά
σεξιστικοί. Ανώτερος όλων δεν είναι ότι η χήρα γυναίκα λαμβάνει τη σύνταξη του άντρα (αλλά όχι ο χήρος άντρας τη σύνταξη της
γυναίκας). Είναι ότι σε πολλά επαγγέλματα η κόρη, όσο είναι ανύπαντρη, λαμβάνει σημαντικό μέρος της σύνταξης του πατέρα. Ξέρω
περιπτώσεις που μια γυναίκα 45 χρονών δεν παντρεύτηκε για να μη χάσει τη σύνταξη και δεν δουλεύει, αν και έχει πτυχίο νομικής.
Απώτερο παράδειγμα όσων ξέρω, είναι οι στρατιωτικοί: έχουν νόμο σύμφωνα με τον οποίο η κόρη τους, με το που συμπληρώνει τα 20 (ή
22, δεν θυμάμαι) λαμβάνει ένα ποσό εφάπαξ. Αυτό είναι βέβαια η παλιά «προίκα» - που παραμένει θεσμοθετημένη. Και συγχρόνως,
λαμβάνει καμιά εφτακοσάρα ευρώ κάθε μήνα σαν σύνταξη (30 χρονών κορίτσι!!!).

Άλλο παράδειγμα, που με είχε εξοργίσει: η νόθα (αλλά αναγνωρισμένη) κόρη του Ανδρέα Παπανδρέου στη Σουηδία. Όταν πέθανε, έλαβε
λέει ένα μεγάλο ποσό από την ελληνική κυβέρνηση, σαν 'ανύπαντρη κόρη' του Α. Παπανδρέου. Θυμάμαι που έλεγε στην κάμερα τη φράση
«ανύπαντρη κόρη» κοροϊδευτικά - Σουηδέζα το κορίτσι. Και το σημαντικό αυτό ποσό ήταν η μηνιαία σύνταξή της, την οποία λαμβάνει
πλέον κάθε μήνα. Χαζή είναι να παντρευτεί;

[Zoump]

Γυναίκες στην εργασία
1) Σίγουρα μια γυναίκα κατά τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης της πρέπει να δικαιούται άδεια εάν εργάζεται.
2) Δυστυχώς όμως η θέση της στην εργασία δεν είναι πάντα εξασφαλισμένη μετά τη γέννα. Από αυτή την άποψη θεωρητικά μόνο είναι καλλυμένη, αλλά πρακτικά δεν είναι.
3) Έχω την εντύπωση, μπορεί να είναι και εσφαλμένη, ότι στο εξωτερικό μπορεί και να πάρει άδεια ή η μάνα ή ο πατέρας, κατά τους πρώτους μήνες μετά τη γέννα. Λογικό μου φαίνεται, ισχύει δεν ισχύει, πάντως.
4) Όσον αφορά στην πρόωρη συνταξιοδότηση των γυναικών με παιδιά, νομίζω ότι δεν πρέπει να είναι διαφορετική από αυτή των ανδρών. Θα το αναλύσω παρακάτω.

Σύνταξη
1) Γιατί να είναι όμως απαραίτητες οι εισφορές? Απλούστατα, γιατί εάν δεν ήταν θα παρουσιάζονταν 2 προβλήματα.
α) Ορισμένοι δεν θα πλήρωναν, και στα γεράματά τους θα έπρεπε το κράτος να νοιαστεί για αυτούς ή να τους αφήσει να πεθάνουν.
β) Σε περίπτωση θανάτου ή σοβαρής ασθένειας, η οικογένεια του ατόμου θα έμενε ξεκρέμαστη.
2) Απαραίτητη είναι η αναλογικότητα του ποσού της σύνταξης με βάση της εισφορές που ο καθένας πληρώνει.
3) Απαραίτητη είναι η αναλογικότητα του ποσού της σύνταξης με βάση τα εργάσημα χρόνια καθώς και την ηλικία κατά την συνταξιοδότηση.
4) Το να υπάρχουν ξεχωριστά ταμεία είναι μεγάλη κοινωνική αδικία. Τί πάει να πει είμαι μηχανικός, είμαι γιατρός ή είμαι shoe-shalesman? Όσα δίνεις, παίρνεις.
5) Είναι απαράδεκτο να υπάρχουν μισθωτοί (ημερομίσθιοι, συμβασιούχοι) για τους οποίους δεν πληρώνονται αυτές οι εισφορές. Δούλεψες έστω και μια ώρα? Θα πάρεις έστω 1/8 του ενσήμου.

Υγεία
1) Όλοι θα έπρεπε να έχουν εξίσου δικαίωμα στην υγεία.
2) Στο ισχύον σύστημα, πληρώνεις για την υγεία με βάση τον μισθό σου και καλύπτεται και η οικογένειά σου. Λογικότατο.
3) Γιατί όμως να μην έχεις τις ίδιες παροχές με όλους τους άλλους, αλλά να ανήκεις σε ένα από τα μύρρια ταμεία που το καθένα έχει τους δικούς του γιατρούς ή όχι, τα δικά του ιατρεία ή όχι και δίνει κλείνες ά, ΄β ΄γ θέσης στα νοσοκομεία.
4) Παράλληλα, εάν είσαι ανασφάλιστος, λόγο ανεργείας ή λόγο σύμβασης τη βάμησες.
5) Γι'αυτό λέγω, όχι πια άμεσες εισφορές για υγεία, όχι πια 100 συστήματα υγείας διαφόρων ταχυτήτων. Σύνδεση της υγείας με την φορολογία. Γιατί να διαφέρει η υγεία από την παιδεία, από τα σώμματα ασφαλείας και τις λοιπές κοινωνικές υπηρεσίες? Ε?

Πολύτεκνοι
1) Παρουσιάζεται το εξής οξύμορο. Μιλάμε για υπερπληθυσμό της Γης και μείωση των πόρων και παράλληλα στην Ελλάδα έχουμε και υπογεννητικότητα.
2) Γεννάτε γιατί χανόμαστε, αλλά γεννάνε αυτοί που δεν έχουν να φάνε για να εποφεληθούν από τις κρατικές παροχές. Επιχείρηση τεκνοποίηση.
3) Αν θες να μεγαλώσεις άνετα τα παιδιά σου και δεν έχεις χρήματα, σταμάτα στο 2ο. Το κράτος θα σου δώσει δωρεάν καπότες. Άσε τους έχοντες να κάνουν περισσότερα. Εξάλλου αυτό είναι ο ορισμός της επιβίωσης του ισχυρότερου.

Όσοι θέλουν να έχουμε 800, θέλουν ουσιαστικά τα δικά μας δικά τους και τα δικά τους δικά τους


Περισσότερα ίσως από αύριο

[kapages]

ΓΥΝΑΙΚΑ
Σαφώς και πρέπει να στηρίζεται η γυναίκα - μάνα, αλλά όχι ως προς τη σύνταξη, δηλαδή πολλά χρόνια αργότερα από την εποχή που γέννησε τα παιδιά. Αλλά όταν χρειάζεται στήριξη, δηλαδή κατά την εγκυμοσύνη και μερικά χρόνια αργότερα, που απαιτείται αυξημένη φροντίδα προς το παιδί. Μέσω άδειας με αποδοχές, πρόσθετων χρηματικών επιδοματων,
λήψης δωροεπιταγών για είδη μωρού έως και ηλικίας 2-3 ετων, κλπ.
ΣΥΝΤΑΞΗ
Το θέμα της σύνταξης είναι πονεμένη ιστορία.
1) Φαινομενα επιχειρησεων που δεν αποδιδουν τις εισφορες στα ταμεια και μετα κανουν ρυθμισεις επι ρυθμισεων πρεπει να εκλειψουν.
2) Η εργοδοτικη εισφορα λειτουργει ως αντικινητρο απασχολησης. Αντιθετα θα επρεπε να πληρωνεται ως εξτρα φορος, ποσοστο επι του τζιρου, ανεξαρτητα απο το αν απασχολει εργαζομενους ή όχι. Με αυτο το τροπο τα εσοδα απο την εργοδοτικη εισφορα θα καλυπτουν ολους τους ασφαλισμενους, σε τομεις υγειας και εγγυημενης εθνικης συνταξης, ενω μονο οι εισφορες του εργαζομενου θα εχουν ανταποδοτικο χαρακτηρα.
3) Ο ανταποδοτικος χαρακτηρας θεωρω πως πρεπει να κατοχυρωνεται με εξατομικευμενη ασφαλιση συνταξης. Οι εισφορες θα κατατιθενται σε δεσμευμενους λογαριασμους στη Τραπεζα της Ελλαδος, και ο καθε εργαζομενος θα εχει τον ελεγχο σε ποια εταιρια θα δινει τα λέφτα του για να επενδυονται και να εχουν αποδοση. Ρυθμιστικοι κανονες περι ρισκου μπορυν να θεσπιστουν, αλλα σημασια εχει να εισχωρησει ο ανταγωνισμος στην εκμεταλλευση των αποθεματιων, και να σταματησει να ειναι θεμα δημοσιων υπαλληλων, αργομισθων, κομματικων λαμογιων που μπαινουν στις Διοικησεις των Ταμειων κλπ. Και ετσι, βασει του αποθεματικου του, ο καθε εργαζομενος θα μπορει να επιλεγει αυτος ποτε θα βγει στη συνταξη (αρα και ποιο θα ειναι το υψος της). Και να καταργηθει η εννοια του οριου ηλικιας.
4). Ετσι, εκ των πραγματων δεν υπαρχουν και ξεχωριστα ταμεια. Καταργουνται, και καθε εργαζομενος εχει το δικο του "Ταμειο".

ΥΓΕΙΑ
Συμφωνω 100%.

ΠΟΛΥΤΕΚΝΟΙ
Δεν εχω ιδιαιτερο προβλημα ως προς τα προγραμματα ενισχυσης της γεννητικοτητας, αλλα με την εξης προυποθεση. Να μην αποβαινουν σε βαρος της αξιοκρατιας.
Δηλαδη, δεν ειναι δυνατον ο πολυτεκνος να δικαιουται να βαλει το παιδι του στο δημοσιο, ή το παιδι να παιρνει μορια , ή να μπορει να παιρνει μεταταξεις στα πανεπιστημια κλπ. Σε βαρος αλλων αξιοτερων συμπολιτων του. Οικονομικη πρεπει να ειναι η ενισχυση.

[Zoump]

1) Φαινομενα επιχειρησεων που δεν αποδιδουν τις εισφορες στα ταμεια και
μετα κανουν ρυθμισεις επι ρυθμισεων πρεπει να εκλειψουν.

Μισό λεπτό να κουρδίσω το μαγικό μου ραβδάκι. Ουπς, δεν έφερα το ραβδάκι αλλά το πορτοκάλι.

2) Η εργοδοτικη εισφορα λειτουργει ως αντικινητρο απασχολησης. Αντιθετα
θα επρεπε να πληρωνεται ως εξτρα φορος, ποσοστο επι του τζιρου,
ανεξαρτητα απο το αν απασχολει εργαζομενους ή όχι.

Ένσταση. Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ της εργοδοτικής εισφοράς και της εισφοράς του ασφαλισμένου. Ο εργοδότης τις πλερώνει και τις δύο. Το πρόβλημα δεν είναι πως θα βαφτίσουμε τα χρήματα που θα πληρώνει ο εργοδότης (εισφορά ή φορολόγηση), αλλά πόσα θα πληρώνει στην τελική σε σχέση με αυτά που παίρνει. Αν ο εργοδότης " δεν βγαίνει = δεν βγάζει όσα θα ήθελε " δεν θα πάρει ψυχή. Αν σε κατάλαβα καλά υποστηρίζεις ότι αφού πληρώνει που πληρώνει για εισφορές ένα φιξ ποσό, γιατί να έχει μαύρη εργασία? Πρέπει όμως να τους δώσει και μισθό, και αν είναι νόμιμοι θα πρέπει και ο μισθός να είναι ο νόμιμος.

3) Ο ανταποδοτικος χαρακτηρας θεωρω πως πρεπει να κατοχυρωνεται με εξατομικευμενη ασφαλιση συνταξης.

Αρκετά ζάρια δεν παίζουμε στη ζωή μας, να παίξουμε και άλλα? Νομίζω ότι αφού ούτως η άλλως το κράτος ελέγχει τα φράγκα, ας το κάνει και με τη βούλα. Οι εισφορές να πηγαίνουν απευθείας στο κράτος τα τις κάνει ότι κάνει και με τους φόρους, και όταν έρθει η ώρα να πλερώσει. Όπως και αν βαφτίσουμε τους φορείς διαχείρισης των εισφορών, το κράτος είναι από πίσω. Γιατί να παιδευόμαστε με τόσες λεπτομέριες?

[kapages]

Η λύση ως προς τις εργοδοτικές εισφορές εξαρτάται από το γενικότερο
φοροεισπρακτικό σύστημα του κράτους και δεν μπορεί να λυθεί στη παρούσα
συζήτηση.

Ο διαχωρισμός των εισφορών από την άποψη του κόστους για τον εργοδότη
ΑΝΑ ΜΟΝΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ δεν έχει όντως νόημα. Αλλά αν διαχωριστει από τη
μονάδα εργασίας μέρος της εισφοράς του και συνδεθεί με τον τζίρο του,
το πράγμα αλλάζει. Πλέον η εισφορά του δεν εξαρτάται 100% από τον αν θα
προσλάβει εργαζόμενους, αλλά μόνο 4χ%. Συνεπώς το οριακό κόστος
εργασίας μειώνεται σημαντικά.
Δεν ισχύει βέβαια το ίδιο για το μέσο κόστος.
Πχ αν μια επιχείρηση Α με τζίρο 100, πληρωνει φιξ 3 ευρω για
εργοδοτικες εισφορες και αλλα 2 ευρω για τις εισφορες των 2 εργαζομενων
της εχει οριακο κοστος εργασιας 1 ευρω (αν προσλαβει ακομα εναν
εργαζομενο θα πληρωσει 1 ευρω) και μεσο κοστος 2,5 ευρω.

Μια επιχειρηση Β σημερα που πληρωνει 2,5 ευρω ανα εργαζομενο εχει το
ιδιο μεσο κοστος, αλλα ισο οριακο κοστος 2,5 ευρω αντι για 1.
Η διαφορα 1,5 ευρω του οριακου κοστους προσληψης ενος ακομη εργαζομενου
ειναι σημαντικη. Εννοειται πως αν ο εξτρα εργαζομενος προσφερει στην Α
επιχειρηση κερδος μικροτερο του 1 ευρω, δεν θα τον προσλαβει.
Αλλα η Β επιχειρηση δεν θα προσλαβει εργαζομενους που δεν προσφερουν κερδος μεγαλυτερο απο 2,5 ευρω.
Συμφωνα με το νομο της φθινουσας αποδοσης, καθε εξτρα εργαζομενος
προσφερει λιγοτερο οριακο κερδος. Η επιχειρηση Β εχει σταματησει πχ
στον 5ο εργαζομενο που προσφερει κερδος 2,6 ευρω. Ο 6ος που προσφερει 2
ευρω δεν συμφερει, ουτε ο 7ος που προσφερει κερδος 1,5 ευρω ουτε ο 8ος
που προσφερει κερδος 0,8 ευρω.
Ομως η επιχειρηση Α μπορει να συνεχισει να προσλαμβανει μεχρι τον 7ο εργαζομενο.
Με παρομοια λογικη, το οριακο οφελος της μαυρης εργασιας(του να μην
δηλωσει τον εργαζομενο) ειναι 2,5 ευρω για την Β επιχειρηση και 1 ευρω
για την Α. Το ρισκο της παρανομης πραξης αποτιμαται σε ευρω. Η
πιθανοτητα να πιαστει επι την πιθανοτητα ο ελεγκτης να ειναι τιμιος επι
το νομιμο προστιμο συν η πιθανοτητα να πιαστει επι την πιθανοτητα ο
ελεγκτης να ειναι λαμογιο επι το λαδωμα του ελεγκτη. Αυτο ειναι το
κοστος του ρισκου της παρανομιας.
Θα πρεπει το κοστος του ρισκου να ειναι μικροτερο της συνολικης
ωφελειας απο την παρανομια. ΑΝ πολλαπλασιασουμε τους εργαζομενους της Β
επιχειρησης με την ωφελεια της μαυρης εργασιας (2,5 ευρω) και τους
εργαζομενους της Α επιχειρησης με την αντιστοιχη ωφελεια (1 ευρω) θα
δουμε πως υπαρχει κινητρο να ειναι νομιμη η επιχειρηση .. Εστω πως το
κοστος του ρισκου αποτιμαται στα 6 ευρω.
Η Α επιχειρηση χρειαζεται πανω απο 6 παρανομους εργαζομενους για να το
δικαιολογησει (6 επι 1 ευρω), ενω η Β χρειαζεται μολις 3 εργαζομενους
(3 επι 2,5).

[kapages]

αναφορικά με τα ζάρια:
Κανεις δεν ειπε να παιχτουν οι συνταξεις στα χρηματιστηρια και το τζογο.
Αλλα αν η μια τραπεζα μου δινει 5% ετησιο επιτοκιο δεσμευμενης καταθεσης και η αλλη 6%, ειναι κουτο να μην προτιμησω τη Β τραπεζα. Ο ανταγωνισμος τους θα αποβει ωφελιμος για εμενα χωρις να αυξησω το ρισκο μου. ΑΠο την αλλη, αν παραδοσουμε τις εισφορες μας στο κρατος, που εχει αποδειξει διαχρονικα ποσο αναποτελεσματικο ειναι, ουτε το 0% δεν διασφαλίζω. Και ουτε ξερω τι συνταξη θα παρω και αν θα παρω. ΑΥτο σημαινει ζαρια.
Οχι να εχω εγω τον ελεγχο των χρηματων μου και να λαμβανω τις πλειον ορθολογικες αποφασεις για τα δικα μου λεφτα.
Σιγουρα με κανονες περι ρισκου (πχ απαγορευεται να παιζονται τα λεφτα στο χρηματιστηριο, ή να αγοραζονται ομολογα υψηλου ρισκου πανω απο 10% του χαρτοφυλακιου).
Εδω περα παιδευομαστε για το πια συνδεση κινητου θα παρουμε, και συγκρινουμε προσφορες και κανουμε ερευνες και ψαχνομαστε, θα μας πειραξει να αποφασισουμε ποια τραπεζα μας προσφερει το καλυτερο επιτοκιο;

[Zoump]

Δεν αναφέρομαι αυτό καθαυτό στις επιχειρήσεις.

Αναφέρομαι στον οποιονδήποτε που μπορεί να προσλάβει κάποιον για μια εργασία και δεν υπάρχει τζίρος για να "φορολογηθεί" για εισφορές.

Στις επιχειρήσεις τώρα, το όφελος δεν είναι μόνο από τις οριακό κόστος και κέρδος όσων αφορά τις εισφορές. Η παράνομη εργασία σημαίνει ότι ενώ κανονικά ο μισθός σου θα ήταν 10, σε έχω παράνομα και σου δίνω 7. Και με παράνομη εργασία δεν εννοώ ότι ο εργαζόμενος δεν φαίνεται πουθενά, αλλά του αναγνωρίζονται λιγότερες ώρες (για τους ωρομίσθιους) ή φαίνεται ως εξωτερικός συνεργάτης και παίρνει ότι νάναι. Εσύ στην Μαβίλλη που ήσουν τί εργασία προσέφερες?

ΑΠο την αλλη, αν παραδοσουμε τις εισφορες μας στο κρατος, που εχει
αποδειξει διαχρονικα ποσο αναποτελεσματικο ειναι, ουτε το 0% δεν
διασφαλίζω. Και ουτε ξερω τι συνταξη θα παρω και αν θα παρω. ΑΥτο
σημαινει ζαρια.

Δε λέω να επενδύσει το κράτος τα χρήματα, και με βάση το τι θα γίνουν τα χρήματα να πληρωθούν οι συντάξεις. Ας τα κάνει το κράτος ότι θέλει, ας τα φάει σε σποράκια. Να πληρώνει όμως αναγκαστικά εκείνο τις συντάξεις από τα δικά του χρήματα με βάση την εξής απλή φόρμουλα:
Σύνταξη = [Μέσος Μισθός]*[Συντελεστή Σύνταξης (τώρα νομίζω είναι 0,7 ή 0,8 )]*[Συντελεστή Ετών Εργασίας]*[Συντελεστή Ηλικίας Συνταξιοδότησης]

Εργ. Έτη	ΣΕΕ	Ηλ.Συν	ΣΗΣ
35	1	65	1
30	0,8	60	0,9
25	0,6	55	0,8
...	...	...	...

κάπως έτσι

Θα μου πεις, που θα βρει τα λεφτά?
Εκεί που βρίσκει όλα τα λεφτά.
Ούτως ή άλλως, όταν πληρώνουμε φόρους στο κράτος, δεν το αφήνουμε ουσιαστικά να κάνει όποιες επενδύσεις για το μέλλον του τόπου θέλει εκείνο? Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι συντάξεις να διαφέρουν από όλα τα άλλα.
Does this make any sence?